| The Chronological History of Ty Garner |
|
|
|
Onvermoeibaar leidde Ty een dubbel leven als bandleider en tegelijk werkend in drie ploegen dienst, in de lokale zware-industrie fabrieken. Alleen op deze wijze wist hij zich te handhaven in de lijn van de Britse Blues traditie. Door zijn voortreffelijke optreden tijdens het International Jazz & Blues Festival in Edinburgh (Schotland), verdiende hij rechtstreekse erkenning als de meest energieke en originele blues artiest sinds de 60’er jaren. Neil Davidson van 'Scots Blues News' schreef: "Fantastisch, subtiel, tot de verbeelding sprekend electrisch blues gitaar spel."Vervolgens startte Ty met een full-time muziek opleiding. Hij wist zich verzekerd van een leerplek op de prestigieuze BA (Hons) Jazz Studies op het Leeds Music College www.lcm.ac.uk in West Yorkshire. Hij studeerde gitaar bij Mike Walker, een van de meest gewilde spelers in de muziek industrie. Na zijn afstuderen bezocht Ty een vriend die in de 'Monte Carlo Big Band' in Monaco speelde. Deze ervaring leidde ertoe dat hij in contact kwam met John McLaughlin www.johnmclaughlin.com. John wees Ty er op zich volledig te richten op het Europese Continent. Wat resulteerde in jaren van optreden en het opbouwen van een reputatie in de jazz en blues families in Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Slowakije, Polen, Luxemburg en Zwitserland. ![]() De "roots" van het blues gitaar spel van Ty vind zijn oorsprong in de traditie van de de Mississippi Delta. Country Blues zangers als Robert Johnson, Big Bill Broonzy, Muddy Waters en John Lee Hooker zijn hierbij zijn helden en voorbeelden. De "Jazzy Edge" die Ty toevoegt aan zijn gitaarspel komt voort uit het spel van gitaar virtuoos T-Bone Walker en de uit Memphis afkomstige gitarist/bandleider B.B. King www.bbking.com. Naast de synthese tussen blues en jazz komen de "psychedelische" invloeden van het gitaarspel van Ty Garner uit de transatlantische genreratie van gitaristen als Mike Bloomfield, Carlos Santana www.santana.com, Johnny Winter www.johnnywinter.net, Jimi Hendrix en Peter Green. Deze laatste sprak: "Ty’s hedendaagse benadering van het spelen van blues muziek is zowel verfrissend als uniek verfrissend."- Peter Green
|
| < Vorige |
|---|









